Home » istanbul escort » ANADOLU YAKASI ESCORT SUÇLULUK YOK BÖLÜM SONU

ANADOLU YAKASI ESCORT SUÇLULUK YOK BÖLÜM SONU

Jude’un annesi birkaç
gün sonra beklenmedik biçimde ortaya çıkmış ve o günden beri
birkaç günde bir bakımevine uğramaya başlamıştı. Kızının elini
tutarak hayatının sonuna doğru ilerleyişini izliyordu.
Onunla bir süre konuştuktan sonra Jude’u yanağından öp
tüm ve onunla son kez vedalaşarak ona her şey için teşekkür et
tim. “Oraya geldiğimde görüşürüz, Jude” dedim gözyaşlarıyla
gülümsemem karışırken. Jude karşılık olarak bir homurtu çı
kardı ve artık ağzıyla yapamasa da bana gözleriyle gülümsedi.
Edvvard ve Layla iki elimden tutarak beni dışarıda duran
pirinç patlağı na kadar yolcu etti. Hepimizin gözleri doluydu.
Ama aramızdaki sevgi akışı o kadar dürüsttü ki gözyaşlarının
önemi yoktu. Edvvard bana, annesinin Jude’la çok fazla ko
nuştuğunu ve özellikle de onu sevdiğini söylediğinde Jude’un
yanaklarından gözyaşlarının süzüldüğünii söyledi. Annesi, bu
kadar önyargılı davrandığı için özür dilemişti. Ayrıca Jude’un,
gerçekten mutlu olmasını engelleyen toplumun fikirlerinin dı
şına çıkabilme cesaretini içten içe kıskandığını da itiraf etmişti.
Edvvard ve Layla ya sarılıp vedalaştıktan sonra ikisine de ön
lerinde uzanan hayatta karşılarına hep en iyi şeylerin çıkmasını
diledim. Orada yatan giizel Jude’u, yanı başında oturan anne
sini ve sevginin gerçekten de ne kadar güçlü olduğunu düşün
düm. Kalbim acıyordu fakat aynı anda mutluydum da.
Birkaç yıl sonra Edvvard’dan beni şaşırtan ve sevindiren, bek
lemediğim bir e-posta aldım. Anneannesi ölmeden önce Layla
onunla birbirlerini daha yakından tanıdıkları neşe dolu birkaç
ay geçirmişlerdi. Edvvard onun bambaşka bir kadın olduğunu
ve bazen ona sevgili Jude’unu anımsattığını söylüyordu. Miras
işleri halledildikten sonra Edvvard ve Layla, hem babasına daha
yakın hem de havası daha temiz olan dağlara yerleşmeye karar
vermişlerdi. Edward, bir yıl kadar önce yeni biriyle tanışmıştı
ve Layla’nın yakında bir kardeşi olacaktı.
Cevabımda onlar için her şeyin en iyisini diledim. Ben de
Jude hakkında hatırladığım şeyleri paylaşmaktan mutluluk
duydum: Gülümseyişi, hastalığına karşı gösterdiği sabır, ka
bullenişi ve söylemek istediklerini karşısındakine iletmek ko
nusundaki azmi. Suçluluk duygusu zehirlidir. Duygularımızı
ifade etmek, mutlu bir hayat için bir gerekliliktir.
Hâlâ dolunay denizin üstünde parlarken yatağının yanında
oturduğumu ve Jude’un sesi çıktığı sürece sesini duyurmak ko
nusundaki kararlılığını hatırlıyorum.
O söylemek istediklerini söylemişti ve artık ben duyguları
mı, suyun dışına sıçrayan o yunusun neşesini gösterdiği kadar
dürüstçe ifade etmenin mutluluğunu biliyordum.

Cevap bırakın