Home » istanbul escort » BASİTLİK BÖLÜM 2

BASİTLİK BÖLÜM 2

bağdat caddesi escortFakat Maryanne ergenlik çağma gelip kendine ait düşüncelere sahip
olmaya başladığında kavga etmeye başlamışlardı ve bir daha
asla aynı yakınlığı yakalaya mamışlardı.
“Ama beni endişelendiren Maryanne değil, Bronnie. O daha
mutlu sayılır. Sorun Greg. Hiçbir zaman kendini kanıtlamaya
çalışmaktan vazgeçmedi. Benim için her zaman Maryanne’den
daha fazla şey yaptığını söylerken bazı açılardan haklı ama
kızım da bana daha az görünen konularda çok fazla yardım etti.
Fakat Greg’in bunu yapmasına gerek yoktu. O çoğunlukla hâlâ
kendi kendime yapabildiğim, hatta yapmaktan keyif aldığım
şeyleri benim için yapıyordu.” Charlie içini çekip devam etti.
“Oğlum, nefret ettiği bir işte, mantıksızca fazla çalışıyor, onu
hiç görmeyen çocuklar yetiştiriyor ve bunu neden yaptığını
bile bilmiyorum.”
“Senin onu sevdiğini biliyor mu Charlie?” diye sorma cesaretini
gösterdim. Bana kafası karışmış gibi baktı.
“Şey, sanırım biliyor. Burada, evde iyi bir şeyler yaptığında her
zaman iyi yorumlar yaparım. Onunla gurur duyduğumu bilir.”
“Nasıl? Ona hiç doğrudan, yaptıklarıyla olduğundan çok
kişiliğiyle gurur duyduğunu söyledin mi?” diye sordum.
Charlie bir an için durakladı. “Hayır, doğrudan söylemedim.
Ama o bunu biliyor” diye cevap verdi.
“Nasıl?” diye ısrar ettim.
Charlie güldü. “Seni hınzır kız. Her şeyin en derinine inmek
zorundasın, değil mi?” Sonra gülerek düşüncelerimi Charlie yle
paylaştım. Saygıyla ve açık fikirlilikle beni dinledi. Charlie,
Greg in sürekli kendini kanıtlamaya çalıştığını söylemişti ve
ben, bunun babasının sevgisini ve onayını kazanmak isteme-
sinden kaynaklanıp kaynaklanmadığını merak ediyordum.
Konuşmamız, ben Charlie’ye banyo yaptırıp onu yeniden tekerlekli
sandalyeyle yatağına götürürken devam etti. Her zaman
akşamüstü duş almayı tercih etmişti fakat bu onu çok yorduğu
için kısa süre sonra bu, yatmadan önce yapılan bir banyoya
dönüşmüştü. Nefesi çok hızlanmıştı ve yatağa döndükten sonra
düzene girmesi biraz vakit aldı. Her geçen gün daha da kırılgan
hale geliyordu. Dinlenmesi için onu yalnız bıraktım.
Birkaç saat sonra başımı tekrar odaya uzattığımda bana
dönüp gülümsedi. Gidip yatağın yanına oturdum, bir şeyler
içmesine yardım ettim ve başka bir şeye ihtiyacı olup
olmadığını sordum. Başını hayır anlamında salladıktan sonra
çocuklarından bahsetmeye devam etti. “İstediğim tek şey
mutlu olmaları. Bütün ebeveynlerin çocukları için istemeleri
gereken tek şey de bu. Greg’in hayatını biraz daha basitleş
tirerek bu kadar çok çalışmaktan vazgeçmesini isterdim.
O iyi biri ama kendinden memnun değil” dedi bana. “Mutlu
hayat, basit hayattır. Anneleri ve ben her zaman böyle yaşa
dık. Gerçi bizim pek seçme şansımız da yoktu. O zamanlar
hayat zordu. Ama basitliği yakalamak bugün de mümkün.
Ve bu iyi bir seçim.”
Charlie’nin göz kamaştırıcı genç bir adam olarak gelininin
yanında durduğu bir fotoğrafı, odasındaki şömine rafını ortasına
yerleştirilmişti. Onun ve karısının Greg ve Maryanne i
yetiştirdiği yılları düşündüm. Charlie açık sözlü biriydi ve bu
özelliğini seviyordum. Dürüstlüğünde çok eskilerden kalma
bir şey var gibiydi. Yüksek sesle düşünerek aklına gelen her
şeyi benimle paylaşmaya devam etti. “Biliyor musun, sanırım
Greg onu sevdiğimi gerçekten bilmiyor. Bunu hiçbir zaman bu
sözcüklerle ona söylemedim.”
“Hepimiz birbirimizden farklıyız, Charlie” dedim. “Bazı
insanlar bunu davranışlarımızdan anlar ama çoğunun bunu
sözcüklere dökülmüş halde duymaya ihtiyacı vardır. Belki de
Greg bu tip insanlardandır. Ayrıca bunu ona söylemenin ne
zararı olabilir ki?”
Charlie başını salladı. “Bunu ona söylemem gerekiyor.
Ne korkunç bir dünyada yaşıyoruz ki seksen yedi yaşında bir
adam, oğluna onu sevdiğini söylemek konusunda kendisini
gergin hissediyor. Anlarsın ya, bu konuda hiç deneyimim
yok.” Güldü. Ama yüzüne ciddi bir ifade yerleşmişti. Yüzünde
verdiği net kararın ve bu konudaki kararlılığının izleri belirdi.
Charlie devam etti. “Sence onu sevdiğimi anlayıp artık kendisini
kanıtlamaya ihtiyaç duymazsa, onu daha basit bir hayat
yaşamaya ikna edebilir miyim? Ve onu gerçekten seviyorum.”
Charlie’ye kimsenin, bir başkasının nasıl tepki vereceğine
karar veremeyeceğini söyledim. Bunun Greg in hayat tarzını
değiştireceğinin garantisi yoktu. Ama asıl önemli olan, babası
nın onu sevdiğini ve onayladığını bilmesinin onu muhtemelen
daha huzurlu kılacak olmasıydı.
Buradaki günleri azaldıkça basit bir hayat sürmenin önemi
meselesi Charlie için daha da önemli hale geliyordu. İnsanların
bir sürü sebepten dolayı gereğinden fazla çalıştığını
söylüyordu. Genellikle, fatura ödeme ve ailelerini geçindirme
döngüsünden çıkamadıkları için başka seçenekleri olmadığını
düşünüyorlardı. Charlie bunu anlıyordu. Birçok insan için
hayatta kalmanın gerçek bir mücadele olduğunu kabul ediyordu
ama her zaman seçim şansı olduğu konusunda ısrar
ediyordu. “Bazen mesele, bakış açını değiştirmenle ilgilidir.
Gerçekten bu kadar büyük bir evde yaşamamız gerekiyor
mu? Bu kadar göz alıcı bir arabaya ihtiyacımız var mı?” diye
sordu. Bazen meselenin; düşünce biçimini değiştirip yeni bir
çözüm bulmak, sevdikleri şeyin ne olduğunu çok iyi düşünmek
ve bir aile olarak daha dengeli olmak için çalışmak olduğunu
söylüyordu.
Charlie, toplumun da basitliğe giden yollardan biri olduğunu
söylüyordu. Bir toplum olarak daha fazla birlikte çalışa
bilseydik, bu kadar fazla kaynağa ihtiyacımız kalmazdı. Ziyan
olan daha az şey olurdu ve biz, birbirimize yardım etmeyi
öğrenirdik. Charlie ego ve gururun, birçok toplumun doğmadan
yok olmasına sebep olduğunu söyledi. Ama daha becerikli ve
daha basit yaşamak istiyorsak yaşadığımız bölgedeki toplumun
önemini ve buna duyduğumuz büyük ihtiyacı anlamaya başlamamız
çok önemliydi. Zamanın bu kadar hızlı ve dengesiz
hale gelmesinden ve bizim bunu unutmuş olmamızdan dolayı
çok üzgündü.
Charlie, hayatın bugünlerde maddi açıdan çok zorlu oldu
ğunu kabul ediyordu. İnsanların gerçek önceliklerini kaybet
tiğini ve tüm toplumun basitlik konusunda bir ders almaya
ihtiyacı olduğunu söyledi. Fakat bu ancak, öncelikle her bire
yin tek tek kendisini değiştirmesiyle mümkün olabilirdi. Sonra
her zaman olduğu gibi toplum çoğunluğun düşünce ve hayat
biçimini benimserdi. Ayrıca yönetimde olanların iyi bir daya
ğa ihtiyaçları olduğunu da düşünüyordu. Dünyanın politik
sisteminde sivrilen birkaç tane gerçekten iyi insan vardı. Ama
çoğunlukla onlar da daha çok parası ya da gücü olan kişiler
tarafından kısıtlanıyordu. Bu yüzden gözle görülür bir değişim
yaratmak için her birimizin yapması gereken işler vardı.
Hayatlarımızı basitleştirmek, iyi bir başlangıç noktasıydı.
Charlie de bir aileye sahip olduğu için hayatta kalmanın
ve bir aile geçindirmenin baskısını tam olarak anlayabiliyordu.
Fakat aynı zamanda artık ölmek üzereydi ve olaylara farklı bir
bakış açısıyla bakmaya başlamıştı. Ve Greg’i farklı yönlendire
bilmiş olmak için bunu daha önce fark etmiş olmayı diliyor
du. “Daha fazla oyuncağa sahip olmaktansa anne-babalarıyla
daha fazla vakit geçirmek çocukları daha mutlu eder. Başlan
gıçta biraz şikâyet edebilirler. Ama en mutlu çocuklar her iki
ebeveyniyle de kaliteli vakit geçirebilen çocuklardır. Hatta
erkek çocukların daha fazla erkek etkisine ihtiyacı vardır.
Sürekli kendini kanıtlamaya çalışıp sadece işiyle ilgilenirse Greg’in
çocuklarının bu ihtiyacını kim karşılayacak?” Charlie sessizce
otururken içinin yeni bir anlayışla dolduğunu gördüm.

Cevap bırakın