Home » istanbul escort » BEKLENMEDİK BİR KARİYER YOLU BÖLÜM 4

BEKLENMEDİK BİR KARİYER YOLU BÖLÜM 4

Sükût ve sevgi dolu, ağırbaşlı bir an geçti. Işıkları kısılmış odada tüm du
yularım keskinleşmiş halde dururken sessizce onunla bu anı
paylaşmanın benim için ne kadar büyük bir lütuf olduğunu
düşündüm.
Sonra Ruth’un bedeni beklenmedik, büyük bir nefes daha
aldı. Küfrederek geriye doğru sıçradığımda kalbim göğüs ka-
fesimden çıkacakmış gibi çarpıyordu. Erine dönüp, “Lanet
olsun!” dedim.
Erin bana bakıp güldü. “Biliyor musun Bronnie, aslında bu
çok normaldi” dedi. “Sık sık karşılaştığımız bir şeydir.”
Ona gülümseyerek, “Şey, bunu bana söylediğin için teşek-
kür ederim” dedim şok olmuş halde. Kalbim deli gibi çarpı-
yordu ve o anın ağırbaşlılığı tamamen kaybolmuştu. Büyük
bir tereddütle yatağa yeniden yaklaştım. Erin e, “Peki tekrar
olacak mı?” diye fısıldadım.
“Olabilir.”
Yaklaşık bir dakika boyunca nefes almakta bile zorlanarak
sessizce bekledik. “O gitti Erin. Gittiğini hissedebiliyorum”
dedim en sonunda.
İkimiz aynı anda, sessizce, “Tanrı onu kutsasın” dedik. San-
dalyelerimizi birbirine yaklaştırıp bir süre saygı ve sevgi dolu
bir sessizlikle Ruth un yanında oturduk. Ayrıca az önce yaşadı-
ğım korkudan sonra biraz sakinleşmeye de ihtiyacım vardı.
Heather ve patronum, beklenen olay olduğunda onları ara-
mamı istemişti. Ben de aradım. Saat sabahın iki buçuğuydu.
Artık ikisinin de yapabileceği hiçbir şey yoktu. O günün erken
saatlerinde bana bu noktadan sonra ne yapmam gerektiği hak-
kında bilgi verilmişti. Eve gelip ölüm belgesini vermesi için
doktoru aradım. Bu iş tamamlandığında cenaze evi arandı.
Sabah güneş doğarken Ruth un bedeni alınıncaya kadar
Erinle birlikte mutfakta oturduk. Beklemekle geçen bu saatler
boyunca ikimiz de arada bir gidip Ruth’a bakıyorduk. Ruth
artık orada olmasa da bu hâlâ onun bedeniyle ilgilenmek ko
nusunda hissettiğimiz bir mecburiyetti. Onun odada tek başı
na olmasından hoşlanmıyordum. Daha sonraki tuhaf, karanlık
zaman bir açıdan çok özeldi. Ama bir yandan o gece, Ruth
aramızdan ayrıldıktan sonra evin içinde neredeyse elle tutula
bilir bir boşluk vardı.
Ertesi gün, Ruth’un evinde çalışmaya devam edebileceğimi
söylediler. Heather eve ne yapacaklarına karar vermelerinin aylar
süreceğini ve bu sııre boyunca evin boş durmasındansa içinde
birinin yaşamasının aileye kendisini daha güvende hissettireceği
ni söyledi. Böylece bir süreliğine Ruth’un evinde yaşamaya baş
ladım. Bu benim maddi durumum için bulunmaz bir nimetti.
Ayrıca tanıdığım ve alıştığım bir yerde olmak da güzeldi.
Günün yirmi dört saati yaşadığın evde çalışmanın aşırı yo
rucu olacağını fark etmiştim. Her şeyi yarım yarım yaparak
hiçbir şeyin tamamlanamadığını gördüğümde gelecekteki has
talarımdan akşamları eve giderek ayrılmam gerekeceğini anla
mıştım. Bakıcılık işi, can yoldaşlığına nazaran çok daha fazla
çaba gerektiriyordu.
Bundan sonraki aylarda Heather’ın Ruth’un eşyalarını ev
den götürmesini izledim ve ona yardım ettim. Herkesin başına
geldiği gibi Ruth’un da maddi dünyası parça parça dağılıyor
du. O kadar uzun zamandır göçebe hayatı sürüyordum ki hâlâ
çok fazla eşyaya sahip olmaktan pek de hoşlanmıyordum. So
nuç olarak Heather’ın bana vermeyi teklif ettiği birçok eşyayı
kibarca reddettim. Sonuçta onlar sadece eşyaydı ve arkadaşım
Ruth’a ait kaldıkları sürece onun hatırasının da kalbimde kala
cağını biliyordum. Ve kaldı da.
Ama aralarından bir çift eski lamba kalbimi çalmayı başardı
ve bugün bile yanımdalar. Ruth’un evi daha sonra yeni sahiple
rince yıkıldı ve yerine modern, beton bir bina yapıldı. Evi; on
yıllardır yazın, tatlı kokularıyla dolduran yaşlı frangipani ağa-
cını göz açıp kapayana kadar söküp yerine bir yüzme havuzu
inşa ettiler. Bana da yeni evdeki açılış partileri için bir davetiye
gönderdiler.
Ruth’un evini satın alan insanlar örümceklerden ve bahçe-
deki ağaçlara ördükleri ağlarından rahatsızdı. Ruth’la beraber
daha önce, evin en güneşli odasında oturup bir altın küreli
örümceğin, altından geçmek için biraz yukarı kaldırmanız ge-
rekecek kadar sağlam birağörıışiinü izlemiştik. Bu ikimizin de
çok sevdiği muhteşem bir gösteriydi. Havuzun yanında durup
sevgi ve uzun süreli ilgiyle yetiştirilmiş eski bahçenin yerine
ekilmiş, yeni ve son moda bitkilere bakarken bir altın küreli
örümceğin ağını yeni bitkilerden birinin üstünde boylu bo-
yunca ördüğünü görünce çok mutlu oldum.
Ruth’a bir gülümsemeyle sevgimi gönderdim ve o gün kendi
yöntemleriyle beni orada ziyaret ettiğini anladım. Evi yıkılmış
olabilirdi; ama ruhu hâlâ benimleydi. Evin yeni sahiplerine da-
vetleri için teşekkür ettim, onlarla biraz sohbet ettim ve limana
doğru yürüdüm. Ruth un ölmek üzere olduğunu öğrendiğim
gün oturduğum yere oturduğumda onunla paylaştığımız ve ta-
nışmamız sayesinde öğrendiğim her şey için minnet duydum.
O yaz gününde bana verilenin sadece kira vermeden yaşa-
yacağım bir evden çok daha fazlası olduğunu fark ettim. O
mutlu gün boyunca minnetle gülümsemeyi sürdürdüm. Ve
dikkatimi o altın küreli örümceğe çeken Ruth, bana çoktan
gülümseyerek karşılık vermişti.
”Beklenmedik bir Kariyer Yolu Bölüm 4 Sonu”

Cevap bırakın