Home » istanbul escort » BİRİNCİ PİŞMANLIK BÖLÜM 4

BİRİNCİ PİŞMANLIK BÖLÜM 4

Sözlerin bir kısmını yanlış
söylüyordu fakat bu, o anı daha da sevimli hale getiriyordu.
O anda müzik kariyerimin zirve noktasını yaşadığımı biliyordum.
Bundan sonra olabilecek hiçbir şey, o an içimde duyduğum
neşeden daha büyük olamazdı. Bundan sonra başka
hiçbir şarkı yazmasam, bu beni hiç rahatsız etmezdi.
Müziğim aracılığıyla bu harika kadına bu kadar keyif vermiş olmak
ve sonra son günlerinde onun şarkımı söylediğini duyarak bu
keyfi kendim de yaşamış olmak müzikal anlamda kalbimi
hayal edebileceğimden çok daha fazla açmıştı.
Birkaç gün sonra işe gittiğimde o günün Gracein son günü
olacağı çok belliydi. Ona ailesini arayacağımı anlatmaya
çalışırken başlangıçta başını hayır anlamında iki yana salladı.
Zayıf ve bitkin olsa da bana doğru uzanıp beni kucakladı. Zayıf
kollarını enerji harcamaktan kurtarmak için yatağa, onun
yanına uzandım ve onu kollarıma aldım. Bu çok hoşuna gitti, bir
süre yavaşça konuşarak yatakta uzandık. Daha sonra Grace in
parmakları, kolumu okşadı. Ona neden ailesini çağırmamı istemediğini
sorduğumda onlara daha fazla acı vermek
istemediğini söyledi. Onları çok seviyordu.
Ama onların da kendisiyle vedalaşmak isteyeceğini ve
onlara bu seçim şansını vermemenin, hayatları boyunca suçluluk
duymalarına ve acı çekmelerine sebep olabileceğini söyledim.
Grace bunu anladı ve yanında olmadıkları için suçluluk
duymalarını istemediğini kabul etti. Böylece hepsine telefon
ettim ve aile kısa süre sonra geldi. Onlar gelmeden hemen önce
Grace bütün yorgunluğuyla şöyle dedi: “Bana verdiğin sözü
hatırlıyorsun, değil mi Bronnie?”
Gözyaşları içinde başımı sallarken, “Evet” dedim.
“Her zaman kalbinin istediği gibi yaşa. Başkalarının ne
düşüneceği hakkında asla endişelenme. Söz ver bana, Bronnie.
Sesi artık zar zor duyulabilen bir fısıltıdan ibaretti.
“Sana söz veriyorum, Grace” dedim usulca. Elimi sıkarak
uykuya daldı ve daha sonra son anlarından önce yatağının
yanında oturan sevgili ailesini ancak görebilecek kadar kısa
süreliğine tek bir kez uyandı. Birkaç saat içinde Grace aramızdan
ayrıldı. Onun zamanı dolmuştu. Daha sonra sessizce mutfakta
otururken ona verdiğim söz hâlâ kulaklarımda yankılanıyordu.
Ama o sözü sadece Grace’c değil, aynı zamanda kendi kendime
de vermiştim.
Birkaç ay sonra sahnede albümümü tanıtırken o şarkıyı
Grace’e adadım. Ailesi de izleyiciler arasındaydı. Spotlar
yüzünden yüzlerin neredeyse hiçbiri görünmüyordu ama onları
görmeye ihtiyacım yoktu. Hayatını istediği gibi yaşamamış
ama bana bunu yapmak için ilham vermiş olan o sevgili minik
kadını hatırladığımda paylaştıkları sevgiyi hissedebiliyordum.
”KEŞKE BAŞKALARININ BENDEN BEKLEDİĞİ
GİBİ DEĞİL,KENDİ İSTEDİĞİM GİBİ
YAŞAYACAK CESARETİM OLSAYDI”BÖLÜM SONU

Cevap bırakın