Home » istanbul escort » GERÇEK DOSTLAR BÖLÜM 4

GERÇEK DOSTLAR BÖLÜM 4

Hayatının son iki haftasında Elizabeth’in, ailesi ile arasındaki
ilişkinin inanılmaz ölçüde iyileştiğine şahit oldum. Bakıcılık işi
sayesinde öğrendiğim en güzel şeylerden biri de birinin öğren
me kapasitesini asla küçıımsememek gerektiğiydi. Elizabeth’de
gördüğüm huzur, daha önceki müşterilerimde de görmüş oldu
ğum bir şeydi. Bu çok tatmin edici bir duyguydu.
Ölmeden bir hafta kadar önce kocası ve oğullarından bi
riyle konuşup onlara Elizabeth’in eski arkadaşlarını kaybetmiş
olmaktan duyduğu pişmanlıktan bahsettim ve onlarla telefon
da bile olsa konuşması için bazılarına ulaşma şansımız olup ol
madığını sordum. Artık arkadaşlarının Elizabeth’e gizlice içki
getirmesi endişe edilecek bir konu değildi. Bu herkesin en son
endişelendiği şeydi. Artık en önemli şey, onun rahat etmesiydi
ve aile olarak biiyük bir iyileşme süreci geçirdikleri için hepsi
bu fikre bayıldı.
Bundan birkaç gün sonra, ben Elizabeth’i oturtup ona bir
fincan çay verdikten sonra odaya iki tane çok güzel, sağlıklı
ve sevgi dolu kadın girdi. Aralarından biri artık şehre bir saat
uzaklıktaki dağ yamacında yaşıyordu. Diğer, haberi alır almaz
Queensland’daki Sunshine Coast’tan Melbourne a uçakla gel
mişti. İkisi de Elizabeth’in yatağının kenarında oturmuş, gü
lümseyerek ellerini tutup onunla konuşuyordu.
Onları yalnız bırakarak odadan çıkarken gözlerimden sessiz
mutluluk gözyaşları dökülüyordu. Tam bu sırada Elizabeth’in
ikisinden de özür dilediğini ve ikisinin de ona hemen affet
tiklerini söyleyerek karşılık verdiğini duydum. Geçmiş, geç
mişte kalmıştı. Artık bunun önemli olmadığını söylüyorlardı.
Elizabethin kocası Roger’la gözlerimiz yaşlı ama mutluluk
içinde mutfakta oturduk.
Arkadaşları birkaç saat sonra yanından ayrıldığında Eliza
beth hem çok mutlu hem de bitkindi. Hemen derin bir uy
kuya daldığı için eve gitmeden önce onunla sohbet etme şansı
bulamadım. Birkaç gün sonra tekrar yanına gittiğimde çok za
yıf düşmüştü ama konuşmak istiyordu.
“Bu harika değil miydi? Ah, yeniden yüzlerini görmek ina
nılmazdı!” diyerek mutlulukla gülümsedi. Artık elini yastıktan
kaldıramadığı için yatağının üstünde oturduğum yöne doğru
baktı.
“Evet, çok güzeldi” dedim ona.
“En çok değer verdiğin arkadaşlarınla asla iletişimini kesme,
Bronnie. Hayatının sonunda, seni olduğun gibi kabul eden ve
seni gerçekten çok iyi tanıyan insanlar her şeyden değerli hale
geliyor. Bunu kendi deneyimlerimden biliyorum” dedi hasta
yüzüyle bana gülümseyerek. “Hayatın sana engel olmasına izin
verme. Her zaman onları nerede bulacağından haberdar ol ve
bu arada onlara ne kadar değer verdiğini her zaman bilmelerini
sağla. İncinebilir olmaktan da korkma. Onların ne kadar kötü
durumda olduğumu öğrenmelerine izin vermeyerek epey va-
kit kaybettim.” Elizabeth kendini atfetmişti ve kendi kendini
yargılamayı bırakmıştı. İç huzuru bulmuştu ve dört arkadaşı
vardı.
Son sabahında, dudaklarına biraz nemlendirici sürdüm.
Ağzı artık yeterince tükürük üretmediği için konuşmakta çok
zorlanıyordu ve zaten bunun için pek enerjisi de yoktu. İşimi
bitirdiğimde bana doğru baktı ve ağzından şu sözcükler dö
küldü: “Teşekkür ederim.” Ona bakarak aynı minnettarlığı bir
gülümsemeyle ona yansıttım. Sonra alnından öpüp bir an için
elini tuttum ve o da elimi sıktı.
Odası, onu seven insanlarla doluydu. Hem bütün ailesi hem
de birkaç gün önce tanıştığım iki hoş bayan odadaydı. Birkaç
adım geri çekilerek etrafının en sevdiği insanlarla sarılmasına
izin verdim.
Elizabeth, tam zamanında sevgiyi tekrar hayatına kabul et
miş ve ailesiyle gerçek dostlarının değerini kavramıştı. Bu dün
yadan ayrılırken etrafı sevgiyle çevriliydi ve varlığının birçok
kişi için çok değerli olduğunu biliyordu. Ayrıca arkadaşları da
onun kendilerini sevdiğini biliyordu.
DÖRDÜNCÜ PİŞMANLIK-GERÇEK DOSTLAR BÖLÜM SONU
BİR SONRAKİ YAZIMIZDA
(DÖRDÜNCÜ PİŞMANLIK-KENDİNİZE İZİN VERİN)

Cevap bırakın